ประวัติศาสตร์การรักษาโรคมะเร็ง

โรคมะเร็งเป็นโรคเก่าแก่ที่ใช้เวลาเกือบ 100 ปีกว่าจะสามารถพัฒนาวิธีการรักษาที่ได้มาตรฐานตามลักษณะและการพัฒนาของโรค วิธีการรักษาเหล่านี้ก็คือ การใช้ยาพิษ (ยาเคมีบำบัด) การโจมตี (รังสีรักษา) และการตัดทิ้ง (การผ่าตัด) ซึ่งก็ได้ผลบ้างไม่ได้ผลบ้าง ไม่สามารถคาดเดาผลได้ และยังทำให้ผู้ที่รอดชีวิตจากโรคนี้ต้องมีชีวิตอยู่กับร่างกายที่ถูกทำลายจากการต่อสู้กับโรคและการรักษาที่ทำให้เกิดความเจ็บปวด


วิธีการใหม่ในการต๋อสู้กับโรคมะเร็ง

โชคดีที่วิทยาศาสตร์ก้าวหน้าไปอย่างไม่หยุดยั้ง และมีการพัฒนาแนวทางใหม่ ๆ เพื่อรักษาโรคมะเร็งซึ่งเป็นหนึ่งในโรคร้ายที่คร่าชีวิตมนุษย์มากที่สุด การรักษาโรคมะเร็งด้วยวิธีการใหม่ ๆ มีความรุนแรงน้อยกว่า ทำให้เกิดความเจ็บปวดน้อยกว่า และที่สำคัญคือสามารถเจาะจงทำลายเซลล์มะเร็งเฉพาะส่วนที่เป็นโรคได้โดยไม่ทำให้ทั้งร่างกายทั้งหมดต้องผ่านกระบวนการรักษาที่ไม่จำเป็น นอกจากนี้การรักษาโรคมะเร็งในปัจจุบันยังพัฒนาไปมากจนทำให้การรักษาไม่ใช่เรื่องน่าสะพรึงกลัวอีกต่อไป

 

เซลล์เพชฌฆาต

หนึ่งในวิธีการใหม่ ๆ ที่ใช้รักษาโรคมะเร็งก็คือ การใช้เซลล์เพชฌฆาต (Natural Killer Cells) ซึ่งเป็นเม็ดเลือดขาวชนิดลิมโฟไซต์ที่สามารถปล่อยสารที่เป็นพิษต่อเซลล์ และเป็นส่วนหนึ่งของระบบภูมิคุ้มกันตามธรรมชาติของร่างกาย เซลล์เพชฌฆาตที่ใช้รักษาโรคมะเร็งได้มาจากตัวอย่างเลือดจากกระแสเลือดหรือสายสะดือ เซลล์เพชฌฆาตสามารถเจาะจงทำลายเซลล์มะเร็งโดยการจดจำสัญญาณที่ส่งมาจากเซลล์มะเร็ง (ซึ่งเป็นสัญญาณแบบที่ไม่ได้ส่งจากเซลล์ปกติ) เซลล์เพชฌฆาตนับเป็นอาวุธสำคัญอย่างยิ่งในการต่อสู้กับโรคมะเร็งระยะก้าวหน้า